นับแล้วไม่ครบ

ของหายที่ซอยสุขใจ · Episode 1นับแล้วไม่ครบ หกโมงสิบ ฝนเปิดร้าน แล้วนับเหมือนทุกเช้า แก้วยี่สิบใบ น้ำแข็งสิบถุง นมสดสามขวด กระดาษของพี่นก เข้า ออก เหลือ ยังติดอยู่หลังกล่องเงิน ครบ ฝนยิ้ม วันที่นับแล้วครบมักเป็นวันที่ดี ป้าอ้อยทำกาแฟโบราณแก้วแรก แล้วไปนั่งเก้าอี้หน้าร้านเหมือนทุกวัน ป้ามีช้อนเก่าอันหนึ่ง ใช้คนกาแฟมายี่สิบปี คนเสร็จก็วางบนจานรองที่โต๊ะหน้าร้าน ไม่เคยเอาเข้าร้าน ฝนเคยถามว่าทำไม ป้าบอกว่า ช้อนมันชอบอยู่ข้างนอก หกโมงครึ่ง ต้นขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดหน้าร้าน ป้าอ้อยลุกเข้ามาในร้าน ช่วยยกถุงออกไปให้ต้น ต้นพูด “ฝน วันนี้สิบสองแก้วนะ ตึกใหญ่สั่งเพิ่มหนึ่ง” “ชาไทยนมสดแปด กาแฟสี่ ใช่ไหมคะ” “ใช่ ฝนจำได้ทุกที” ต้นหัวเราะ รับถุงใหญ่สองถุง แล้วออกไปทางตึก ป้าอ้อยกลับไปนั่งหน้าร้าน แล้วฝนก็ได้ยินเสียงป้า “ฝน หนูเอาช้อนป้าไปรึเปล่า” “เปล่าค่ะ” ฝนออกไปดู แก้วอยู่ จานรองอยู่ กาแฟเหลือครึ่งแก้ว แต่ช้อนไม่อยู่ ป้าอ้อยมองใต้โต๊ะ ใต้เก้าอี้ ในกระเป๋าเสื้อตัวเอง “ป้าเพิ่งวางไว้ตรงนี้ เมื่อกี้นี้เอง” “ป้าแน่ใจนะคะ” “ยี่สิบปี ป้าวางตรงนี้ทุกวัน จะไม่แน่ใจได้ยังไงจ้ะ” ฝนนับอีกรอบ แก้วหนึ่ง จานหนึ่ง ช้อนศูนย์ ครั้งแรกที่นับแล้วไม่ครบ เจ็ดโมงสิบ ฝนเดินไปตลาดปากซอยซื้อน้ำตาล ยังไม่ถึงร้านป้าแดงก็ได้ยินเสียงป้าแดงแล้ว “ลุงดำ เอาไฟแช็กฉันไปอีกแล้วใช่ไหม” “ไม่ได้เอา ผมเลิกสูบมาสามปีแล้ว จะเอาไปทำไม” “เมื่อเช้ายังอยู่ตรงนี้ ตอนนี้หาย ใครอยู่ใกล้ที่สุด ก็ลุงดำนี่ไง” ลุงดำบ่นเบาๆ แล้วหันมาหาฝน “ฝน ช่วยพูดหน่อย ของลุงก็หาย เหรียญเก่าของลุง วางบนโต๊ะนี้มาสิบปี เหรียญนำโชคนะ ขายของดีมาตลอดก็เพราะเหรียญนี่แหละ เช้านี้ไม่มี” “อ้าว เหรียญลุงก็หายเหรอ” ป้าแดงพูด “งั้นแถวนี้มีโจรแล้ว โจรแบบใหม่ เอาแต่ของเล็กๆ” “โจรที่ไหนจะเอาของแบบนี้” ลุงดำพูด “แมวหน้าวัดมากกว่า” ฝนพูดเบาๆ “ช้อนป้าอ้อยก็หายค่ะ เมื่อเช้านี้เอง” ทั้งสองคนเงียบไป ป้าแดงมองลุงดำ ลุงดำมองป้าแดง “เห็นไหม” ป้าแดงพูด “โจร” ฝนซื้อน้ำตาลแล้วเดินกลับ มีอะไรบินผ่านข้างบนไป ฝนไม่ได้มอง ในหัวกำลังนับ ช้อนหนึ่ง ไฟแช็กหนึ่ง เหรียญหนึ่ง สามอย่าง สามที่ วันเดียว ถึงร้าน ฝนหยิบสมุดเล่มใหม่ เปิดหน้าแรก แล้วเขียน หนึ่ง ช้อนป้าอ้อย โต๊ะหน้าร้าน เจ็ดโมง สอง ไฟแช็กป้าแดง ร้านในตลาด เช้านี้ สาม เหรียญลุงดำ โต๊ะลุงดำ เช้านี้ ป้าอ้อยเดินมาดู “หนูเขียนอะไรจ้ะ” “ของหายค่ะ เขียนไว้ก่อน เผื่อ” “เผื่ออะไร” “ยังไม่รู้ค่ะ แต่ถ้าไม่เขียน หนูคิดไม่ออก” ป้าอ้อยหัวเราะ แล้วร้องเพลงเก่าเพลงเดิมไป ล้างแก้วไป ป้าห่วงเรื่องขายกาแฟมากกว่าเรื่องช้อน ตอนร้านว่าง ฝนหยิบมือถือ ฝน: แม่ วันนี้ของหายแถวร้านสามอย่าง ช้อนป้าอ้อย ไฟแช็กป้าแดง เหรียญลุงดำ แม่: ของเล็กๆ ทั้งนั้นเลย ฝน: ใช่ เล็กมากกก แม่: ผีจ้ะลูก ผีตัวเล็กๆ ชอบของเล็กๆ 555 ฝน: แม่!! แม่: พูดเล่น กินข้าวรึยัง ฝน: ยัง เดี๋ยวกิน แม่: กินก่อน ค่อยหาผีทีหลัง เจ็ดโมงสี่สิบ พี่นกเดินเข้ามาตรงเวลาเหมือนทุกวัน “ชาไทยหวานน้อยนะคะพี่นก” ฝนพูดก่อนที่พี่นกจะสั่ง แต่พี่นกไม่ตอบ ยืนจ้องกระเป๋าตัวเอง มือคลำอยู่ข้างกระเป๋า “น้องฝน” พี่นกพูดช้าๆ “ปากกาพี่ ปากกาสีเงิน ติดกับกระเป๋านี้มาหลายปี เมื่อเช้ายังอยู่ ตอนนี้ไม่อยู่” ฝนมองสมุดเล่มใหม่ แล้วเขียน สี่

End of episode 1ของหายที่ซอยสุขใจ