สามสิบหกแก้ว

ร้านกาแฟป้าอ้อย · Episode 1สามสิบหกแก้ว ฝนนั่งรถทัวร์จากขอนแก่นมาทั้งคืน หน้าฝนเพิ่งเริ่ม ฝนตกตลอดทาง เธอนับไฟข้างถนนจนหลับ ตีห้าครึ่ง เธอยืนอยู่หน้าร้านกาแฟป้าอ้อยกับกระเป๋าใบใหญ่ ป้ายเก่าบนประตูมีคำเดียวว่า กาแฟ ติดเอียงๆ ป้าอ้อยเปิดประตูออกมา กอดเธอไว้นาน แล้วยื่นผ้าขนหนูให้เช็ดผมที่เปียก “หิวไหมจ๊ะ” “ยังค่ะป้า หนูช่วยก่อน” หกโมงตรง รถน้ำแข็งมาถึง ฝนนับได้สิบถุง แล้วยกไปเก็บทีละถุง ถุงหนักมาก แต่เธอไม่ยอมให้ป้าช่วย ป้าเปิดเครื่องทำน้ำร้อน มันดังเหมือนคนแก่ตื่นนอน ป้าวางมือบนเครื่องเบาๆ รอจนน้ำร้อน ถ้าไม่มีเครื่องนี้ ร้านก็ขายอะไรไม่ได้สักแก้ว ป้าอ้อยไม่ค่อยอธิบาย ป้าใช้มือ ป้าจับมือฝนไว้ที่ถุงชงกาแฟ แล้วเทน้ำร้อนลงไปช้าๆ หนึ่งรอบ สองรอบ สามรอบ กลิ่นกาแฟลอยเต็มร้าน “ช้ากว่านี้อีกนิดจ้ะ” ป้าพูดแค่นั้น ระหว่างทำ ป้าร้องเพลงเบาๆ “ฝนจะตกก็ช่างฝน ทางจะไกลก็ช่างทาง” ที่เหลือป้าจำไม่ได้ เลยร้องแค่ อืม อืม “เพลงนี้ร้องให้หนูเหรอคะ” “เพลงเก่าจ้ะ” ป้ายิ้ม แล้วชี้ไปที่โต๊ะ ฝนยกเก้าอี้ลงจากโต๊ะ สี่โต๊ะ สิบหกตัว หกโมงครึ่ง ผู้ชายใส่เสื้อวินมอเตอร์ไซค์เดินเข้ามา ยังไม่ทันสั่ง ป้าก็ชงกาแฟร้อนนมเยอะให้แล้ว เขายิ้มให้ฝน แล้วถือแก้วเดินออกไป ลูกค้ามาเรื่อยๆ ส่วนใหญ่ไม่ต้องบอกว่าเอาอะไร ป้ารู้อยู่แล้ว บางคนนั่งที่โต๊ะ บางคนรับแก้วแล้วไปเลย ฝนนับทุกแก้วในหัว แก้วละยี่สิบห้าบาท เจ็ดโมงสี่สิบตรง ผู้หญิงชุดทำงานมารับชาไทยหวานน้อย จ่ายเงิน แล้วเดินไปทางตึกสูง ผู้หญิงคนนั้นมองฝนแป๊บนึง แต่ไม่ถามอะไร สิบโมง ร้านเงียบลง ฝนล้างแก้วทีละใบ “เช้านี้กี่แก้วคะป้า” “สามสิบหกจ้ะ” ป้าตอบทันที “ชาไทยยี่สิบ กาแฟโบราณสิบหก ลุงคนนึงยังไม่จ่าย ติดไว้ก่อนแก้วนึง” ตรงกับที่ฝนนับไว้ สามสิบหกแก้ว ก็เก้าร้อยบาท ลุงยังไม่จ่ายยี่สิบห้า ในกล่องก็ต้องมีแปดร้อยเจ็ดสิบห้า “แล้วได้เงินเท่าไหร่คะ” ป้าทำหน้างง “ก็ในกล่องนั่นแหละจ้ะ” กล่องเงินเป็นกล่องเหล็กเก่าๆ ไม่มีกุญแจ ฝนนับได้เจ็ดร้อยห้าสิบ นับอีกรอบก็เท่าเดิม ขาดไปร้อยยี่สิบห้า ฝนปิดกล่อง ไม่พูดอะไร ป้าอ้อยยกข้าวไข่ดาวมาวางให้ “กินก่อนจ้ะ” ฝนหยิบมือถือ แม่: ถึงยังลูก ฝน: ถึงแล้วแม่ แม่: กินข้าวยัง ฝน: กำลังกินเลย แม่: ร้านป้าเป็นไงบ้าง ฝน: ดีแม่ ไม่มีปัญหา แม่: คิดถึงงงง เธอมองกล่องเงินอีกที แล้วส่งรูปกาแฟให้แม่แทน บ่ายสองโมง คนส่งไปรษณีย์ยื่นซองจดหมายสีขาวให้ “ป้าอ้อยครับ” ป้าดูหน้าซองนาน แล้ววางไว้ใต้กล่องเงิน ไม่เปิด “จดหมายอะไรคะป้า” “เดี๋ยวค่อยดูจ้ะ หนูมาลองชงอีกแก้วสิ” แล้วป้าก็ร้องเพลงเดิม ดังกว่าเมื่อเช้า ฝนนับในใจ จดหมายหนึ่งซอง ยังไม่มีใครเปิด

End of episode 1ร้านกาแฟป้าอ้อย